ಬಾನಲಿ ಮೂಡಿದ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಚಂದಿರ
ನೆಲವಿಡೀ ಚೆಲ್ಲಿದ್ದ ಶುಭ್ರ ಬೆಳದಿಂಗಳ
ಕೋಲ್ಮಿಂಚಿನ ಸದ್ದಿಗೆ ಮಿಡಿದ ಮನ
ಹೊರಟಿತ್ತು ಪಯಣ ಹೊರಾಂಗಣದತ್ತ !
ಮೇಜಿನ ಎದುರು ಬದುರಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ
ಇವಳ ನೋಟ ಅವನತ್ತ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು, ಆದರೆ
ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಜಂಗಮವಾಣಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿತ್ತು!
ನೊರೆಯ ಚಹಾ ಮಾತ್ರ ಹೇಳದೇ ಕೆನೆಗಟ್ಟಿತ್ತು
ಇನ್ನೇನು ಧಾರೆಯಾಗಿ ಧರೆಗಿಳಿಯಬೇಕಿತ್ತು
ತುಂತುರು ಹನಿ ಮಳೆ, …
ದಟ್ಟವಾದ ಕಪ್ಪು ಕಾಡಿಗೆಯದು
ಶತಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತಲಿಹುದು
ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಂತಿಹ ಅಶ್ರುಗಳ
ಆ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಗಳಡಿ ಮರೆಮಾಚಿಡಲು
ಗಾಢ ಬಣ್ಣ ಮೆತ್ತಿದ ತುಟಿಯಂಚಿನಲಿ
ಅವಿತಿಹುದು ನೋವಿನ ಛಾಯೆ
ಕೆಂಪು ಅಧರದಿ ಮೂಡಿಹ ಶುಷ್ಕ ನಗು
ಮಾಸಿಹುದು ಅಗಾಧ ವಿಷಾದವನು
ಮೊಗದ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿದೆ ಥಳುಕು –
ಬಳುಕಿನ ಕೃತಕ ಸೌಂದರ್ಯ ವರ್ಧಕ
ಮೂರ್ತವೆತ್ತ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಬೇಕೆಂದರೂ
ವಿಷದ ಪಡಿಸಲಾರದ …
ಬಾಳ ಪಯಣದಿ ಜೊತೆಯಾದ ಜೊತೆಗಾರ
ನಡು ನಿಲ್ದಾಣದಿ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಸಹಪ್ರಯಾಣಿಕ
ಮುದದಿ ಕತ್ತಲಡಗಿಸಿ ಬೆಳಕ ಬೀರುವ ನೇಸರ
ನಭದಿ ತಾರೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬಂದು ನಿಂತ ಚಂದ್ರಿಕ.
ಎಲ್ಲೂ ಸಲ್ಲದ ಮೇಲೆ, ಇಲ್ಲದ ನೆಪಗಳಾಚೆಗೆ
ಮೊಗದಿ ಮೇಳೈಸಿದ ಕಳೆಯು ಮಾರ್ದನಿಸಿ ಬತ್ತಿ
ಅಡಿಗಡಿಗೆ ತಲ್ಲಣದಿ ತುರುಬು ಕಟ್ಟಿದ ಪರಿಗೆ
ಪ್ರತಿ ಇಂಚಿಂಚೂ ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆದು ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿ …
ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ತಂದ ಇಂಪಾದ ಇಂಚರ
ಮುತ್ತಿನ ತೋರಣದ ರಮ್ಯ ಚಿತ್ರಾಲಂಕಾರ
ನದಿ-ವನಗಳ ನಡುವಿನ ಹನಿ ನೀರಿನ ಝಳ-ಝಳ
ಕೋಲ್ಮಿಂಚಿನ ಕಿರಣಗಳ ಮೀರಿಹ ಸ್ವಾತಿ ಮುತ್ತಿನ ಫಳ-ಫಳ !
ಸಾಲಂಕೃತ ಧರೆಯ ವಿಹಂಗಮ ಚಿತ್ರಣ
ತಣಿಸಿಹುದು ಭುವಿಯ ಭೀಕರ ತಲ್ಲಣ
ಸುಮಧುರ ದುಂಬಿಗಳ ನಾದ ಝೇಂಕಾರ
ಮುನಿಸ ತೋರಿಪ ವಿನೂತನ ಬಗೆಯ ಸಾಕಾರ!
ಪ್ರಕೃತಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ಒಡಲೊಳು ಬಹುದೂರ ತೀರ
ಮಾರ್ದನಿಸಲು ಕ್ಷಣ-ಕ್ಷಣಗಳ ಭಾವ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ
ಸ್ಪರ್ಶ ಸೊಂಪಾದ ತಂಗಾಳಿಯು ಬೀಸುತಲಿದೆ
ಮತ್ತೆ – ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದೆ !
– ಸ್ಮಿತಾ ಆಲಂಗಾರ್ …
ಮನದ ಭಾವನೆಗಳ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡರೂ
ಮುಖದ ಭಾವಗಳು ಬದಲಾದಾವೇ…?
ಭಾವನೆಗಳ ಭಾರಕ್ಕೆ ನಲುಗಿಹೋಗಿವೆ ಭಾವಗಳು
ಬರಿದಾಗಿವೆ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಬೇಕಾದ ಚಿತ್ತಾರಗಳು!
ನೀಲ ಗಗನದಿ ತುಂಬಿವೆ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಕಾರ್ಮೋಡಗಳು
ಬಾನಂಗಳದಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿವೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು!
ಮುಂಗಾರಿನ ಆಗಮನದ ನೀರೀಕ್ಷೆಯಲಿವೆ ಬಾನಾಡಿಗಳು
ಭೋರ್ಗರೆಯುತ ಮಿಡಿಯುತಲಿವೆ ಸಮುದ್ರದಲೆಗಳು!
ನದಿಯ ತಿಳಿನೀರದೀಗ ತೋರಿದೆ ಆಗಸದ ನಿಜ ಬಿಂಬ
ಸಪ್ತಸಾಗರದಲೆಗಳವು ಮರೆಮಾಚಿವೆಯಾ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ!
ಮನವ …
